SAOPŠTENI DOBITNICI POČASNOG PRIZNANJA 33. FESTIVALA EVROPSKOG FILMA PALIĆ „Lifka” Radošu Bajiću i Kornelu Mundrucu

Ovogodišnji dobitnici  su mađarski reditelj Kornel Mundruco u kategoriji inostranih stvaralaca, dok je u kategoriji domaćih sineasta glumac, scenarista i reditelj Radoš Bajić.

Kornel Mundruco jedan je od najznačajnijih savremenih mađarskih filmskih i pozorišnih reditelja. Njegov autorski opus prepoznatljiv je po snažnim vizuelnim poetikama, društveno angažovanim temama i originalnom pristupu pripovedanju. Studirao je glumu i filmsku režiju na Akademiji za dramu i film u Budimpešti, a međunarodnu pažnju privukao je već svojim ranim radovima, uključujući kratki diplomski film „Afta“ i prvi dugometražni igrani „Divni dani“, koji je osvojio 2002. Srebrnog leoparda na Filmskom festivalu u Lokarnu Od 2003. njegovi filmovi redovno se prikazuju na Kanskom festivalu, a najveći međunarodni uspeh ostvario je tamo filmom „Beli bog“ (2014), koji je osvojio glavnu nagradu selekcije „Izvestan pogled“.

Festival će 18. jula otvoriti dobitnik niza nemačkih filmskih nagrada – „Ah, ta praznina, ta strašna praznina” Simona Verhovena

Radoš Bajić je ugledni srpski glumac, scenarista i reditelj. Od početka svoje bogate karijere glumca ostvario je preko 100 uloga i spada u red najznačajnijih i najpopularnijih srpskih glumaca. U prvih dvadeset godina uspešne karijere sarađivao je sa uglednim filmskim i televizijskim rediteljima kao što su Veljko Bulajić, Živojin Pavlović, Živko Nikolić, Hajrudin Krvavac, Aleksandar Đorđević, Zdravko Šotra, Dragoslav Lazić, Slavoljub Stefanović Ravasi, Sava Mrmak.... Pored glumačkog opusa, uspešnu i bogatu profesionalnu karijeru Radoša Bajića obeležavaju i osvedočeni autorski, scenaristički i producentski rezultati. Presudna saradnja za njegov scenaristički razvoj bio je susret sa jednim od najznačajnijih sineasta srpske i jugoslovenske kinematografije, Živojinom Pavlovićem, koji je 1987. godine po Bajićevom scenariju režirao film „Na putu za Katangu“. Od tada Bajić težište svog umetničkog rada stavlja na autorsko osmišljavanje projekata čiji će biti scenarista, a zatim i reditelj. Njegovo najnovije filmsko ostvarenje, „Čuvar ikone Svetog Đorđa“, rediteljke Jelene Bajić Jočić, u kom se on potpisuje kao scenarista i tumač glavne uloge za koju je na festivalu Zlatni vitez u Rusiji dobio Zlatnu diplomu. 

Inače, 33. izdanje Festivala evropskog filma Palić, 18. jula otvoriće nemačko ostvarenje „Ah, ta praznina, ta strašna praznina“ reditelja Simona Verhovena. Glavni junak filma Joahim sa dvadeset godina neočekivano biva primljen na prestižnu školu glume u Minhenu i useljava se u vilu svojih bake i deke, Inge i Hermana. Između bizarnih izazova u školi glume i ekscentričnih rituala svojih domaćina – koji se uglavnom odvijaju uz alkohol – Joahim (Bruno Aleksander) pokušava da pronađe svoje mesto u svetu, ne znajući kakvu ulogu u njemu zapravo igra. Film je trijumfovao na dodeli Nemačke filmske nagrade, pandamu francuskog Cezara, dobivši Bronzanu Lole za najbolji film, te priznanja za najbolju glavnu glumicu (Senta Berger) i najboljeg sporednog glumca (Mihael Vitenborn), dok je Verheven nominovan za režiju i scenario a Bruno Aleksander za glavnu mušku ulogu.