NOVOSADSKE ARHITEKTE DODELILE PRESTIŽNO PRIZNANJE Kreator savremenih arhitektonskih ideja Dragan Marinčić dobitnik je TABAKOVIĆEVE NAGRADE ZA 2025. GODINU
Najviše priznanje Novosadskog udruženja arhitekata dodeljeno je za dugogodišnji istraživački i autorski doprinos arhitekturi Vojvodine.
Novosadski arhitekta Dragan Marinčić dobitnik je Nagrade za arhitekturu Đorđe Tabaković za 2025. godinu, najvišeg priznanja Društva arhitekata Novog Sada (DaNS). Nagrada je ustanovljena 1995. godine i ove godine dodeljuje se 28. put.
Nagrada nosi ime jednog od pionira srpske moderne arhitekture i istaknutog novosadskog graditelja, arhitekte Đorđa Tabakovića (1897-1971). Dodeljuje se pojedincima ili autorskim timovima za izuzetan stvaralački i pregalački doprinos u oblasti arhitekture.
U nastavku, prenosimo vam obrazloženje Veća Nagrade za arhitekturu Đorđe Tabaković za 2025. godinu, koje u ime Veća potpisuje arhitekta Leonid Nešić.
Nagrađivan još tokom studija arhitekture
Dragan Marinčić je diplomirao na Arhitektonskom fakultetu u Beogradu 2003. godine u studiju profesora Darka Marušića. Još kao student skrenuo je pažnju profesora svojom posvećenošću i talentom, tako da poslednje godine studija radi kao asistent-demonstrator.
Koliko je bio predan tom poslu i koliko je nesebično delio svoja znanja i iskustva sa studentima govori i podatak da je vežbe studentima držao i u skloništu – stanici podzemne železnice „kod Vuka“ tokom bombardovanja 1999. godine.
Nagradama koje je dobio za svoj rad tokom studija arhitekture skreće pažnju i šire stručne javnosti. Za projekat stambenog objekta 1997. godine nagrađen je na Salonu arhitekture u Novom Sadu u kategoriji studentskih radova.
Potom sledi nagrada 2000. godine na Beogradskom salonu arhitekture za konkursni rad “Trg galerija” u Novom Sadu i najzad 2003. godine dobitnik je nagrade Fondacije “Sestre Bulajić” za najbolji diplomski rad u školskoj 2002/2003. godini za rad sa temom “Kulturni centar EXIT” pod mentorstvom prof. Marušića.
Početke profesionalnog rada obeležila saradnja sa ocem
Po povratku u Novi Sad osniva Projektni biro M u kome sa svojom suprugom arhitektom Aleksandrom Marinčić i timom saradnika i danas radi kao vodeći projektant. Paralelno sa radom u birou angažovan je i kao asistent-demonstrator na Fakultetu tehničkih nauka u Novom Sadu na Departmanu za arhitekturu gde na katedri za projektovanje radi u periodu 2005-2007. godine sa istom predanošću kako je to činio i u Beogradu nekoliko godina ranije.
Početke Draganovog profesionalnog rada obeležila je saradnja sa ocem, arhitektom Natkom Marinčićem. Nažalost, njihov zajednički rad se ubrzo prekida i Natko nas sve prerano napušta 2004. godine ostavivši neizbrisiv trag u arhitekturi Novog Sada.
Period u kome Dragan Marinčić stupa na arhitektonsku scenu obeležile su godine otklona od postmodernih pokreta i okretanje neomodernim idejama i praksi. To je svakako pogodovalo njegovom stvaralačkom senzibilitetu i pogledu na temeljne principe u procesu stvaranja arhitektonskog dela kao i shvatanju smisla i društvene uloge arhitekture.
Sa druge strane to je i period sve prisutnije pojave tzv. “investitorskog urbanizma” koji je ostavio mnoge ožiljke na tkivu naših gradova i građene sredine uopšte. U tom sudaru logike profita sa visokim profesionalnim kriterijumima arhitekta Marinčić je uvek nastojao da sačuva kako dignitet struke tako i vrednosti i ideje koje u svojim projektima promoviše.
Levi 9 kao reper za buduće intervencije
Već u jednom od prvih realizovanih objekata, poslovnom objektu Levi 9 koji Marinčić gradi 2007. godine na Trifkovićevom trgu u Novom Sadu i za koji je nagrađen prestižnom Nagradom “Ranko Radović” za realizovano arhitektonsko delo, mogu se iščitati osnovni postulati njegovog projektantskog postupka, autorski kredo i posebnost autorskog izraza kojima će ostati veran do danas.
Koncipiran i potom dosledno realizovan, ovaj poslovni objekat dobija ikoničan značaj i postaje reper za buduće intervencije na prostoru ovog značajnog gradskog trga koji još čeka svoje konačno uobličenje.
Reminiscencija na Tanurdžićevu palatu
Usledila je potom 2012. godine realizacija stambeno-poslovnog kompleksa Park City na uglu ulica Narodnog fronta i Šekspirove u Novom Sadu. Ovoga puta radi se o znatno obimnijim i složenijim programskim zahtevima koje Marinčić razrešava kroz longitudinalnu urbanističku postavku sa pešačkom ulicom kao njenom kičmom, a skeletna armirano betonska konstrukcija pruža izuzetnu fleksibilnost kako poslovnih tako i stambenih sadržaja.
Savremeni arhitektonski izraz postignut je uravnoteženim komponovanjem velikih staklenih površina i fasadnih partija obloženih fiber-cementnim pločama što ovom kompleksu daje snažan vizuelni identitet.
Posebno se u tom smislu ističe deo okrenut prema parku sa poslovnim prizemljem, tremom i kolonadom kroz dve etaže, te naglašenom horizontalnošću u oblikovanju stambenih etaža, predstavljajući tako reminiscenciju na objekat Tanurdžićeve palate arhitekte Tabakovića iz tridesetih godina prošlog veka.
Istraživački duh u oblikovanju fasade i upotrebi novih materijala arhitektu
Marinčića ne napušta i kada radi na zadacima interpolacije stambenih objekata. U ulici Vojvode Mišića 2019. godine realizuje stambenu zgradu sa blago izlomljenim fasadnim platnom i nepravilnim ritmom velikih prozorskih otvora vešto se uklapajući u postojeći ulični ambijent.
Uspeva u tome i radeći 2021. godine na projektu stambene zgrade u Bolmanskoj ulici na Telepu. Primenom fasadnih panela od belog perforiranog lima formira dvojnu uličnu fasadu čija spoljna prozračna opna štiti objekat od preterane insolacije, stvarajući istovremeno kroz igru svetla i senke stalno nove suptilne vizuelne efekte.
Porodične kuće kao nov stvaralački izazov
Da za Marinčića nema velikih i malih zadataka već da svaki shvata kao nov stvaralački izazov dokazuju porodične kuće koje gradi na Čardaku u Sremskoj Kamenici 2021. i 2023. godine.
Promišljen analitički pristup, studija programa i pažljivo osluškivanje poruka koje upućuje prirodno okruženje bili su siguran put kojim je Dragan uspeo da stvori istinski čovekomernu arhitekturu i ambijente izuzetnih upotrebnih i likovnih vrednosti.
Učešće na konkursima tokom cele karijere
Po projektima urađenim u “Projektnom birou M ” pod autorskim vođstvom Dragana Marinčića u proteklih nekoliko godina realizovana su i dva objekta za potrebe obrazovnih institucija u Novom Sadu – Aneks Medicinskog fakulteta u ulici Hajduk Veljkovoj (2022.) i Farmaceutski fakultet u ulici Heroja Pinkija (2024.).
U oba slučaja racionalna funkcionalna postavka izrasta u jednostavne volumene blago zakošenog ili pravilnog kubusa. Belo fasadno platno zgrade Medicinskog fakulteta još više naglašava snagu i čistotu forme, dok vizuelni identitet zgrade Farmaceutskog fakulteta autor gradi igrom kontrasta crnih i belih fasadnih obloga sa akcentima ljubičaste boje koju uvodi i u enterijer objekta.
Posebno je značajan još jedan segment rada arhitekte Marinčića kojem, predvodeći tim saradnika, ostaje veran tokom cele karijere. To su učešća na domaćim i međunarodnim arhitektonsko-urbanističkim konkursima gde za svoj rad dobija brojne nagrade i priznanja.
Samostalna izložba nakon dodele nagrade
Teme koje zaokupljaju njegovu pažnju kreću se u širokom rasponu od uređenja javnih gradskih prostora, izgradnje poslovnih objekata, preko socijalnog stanovanja i turističkih naselja do objekata kulture.
Ono što ga je izdvajalo među konkurentima bila je njegova analitičnost u usaglašavanju programskih zahteva i specifičnosti lokacije, okrenutost ka najsavremenijim tokovima u arhitekturi i fokusiranost na jasno definisan koncept koji u sebi integriše kako funkcionalni i konstruktivni sklop objekta tako i njegovu snažnu oblikovnu ekspresivnost.
Stručna i šira javnost imaće priliku da se upozna sa visokim stvaralačkim dometima arhitekte Dragana Marinčića i njegovim doprinosom u širenju savremenih arhitektonskih ideja i prakse na samostalnoj monografskoj izložbi koja će uslediti povodom dodele Nagrade za arhitekturu Đorđe Tabaković za 2025. godinu, navodi se u obrazloženju.