(VIDEO) NJEGOŠEV ZAVET OŽIVLJEN U PESMI I SPOTU Opevana kapela na Lovćenu za povratak duhovnog i kulturnog nasleđa PO TEKSTU VLADIKE JOANIKIJA
Po tekstu Njegovog Visokopreosveštenstva mitropolita crnogorsko-primorskog g. Joanikija spevana je pesma nekadašnjoj kapeli vladike Petra Petrovića Njegoša II koja je bila podignuta na Lovćenu.
Uz samu pesmu, napravljen je i muzički spot, koji vizuelno prikazuje istorijske i duhovne aspekte kapele koju Srpska pravoslavna crkva želi da obnovi.
Muziku je komponovala Dragana D. Mirković, a vokale izvode Srđan Avdalović, jerej Dragan Zorica i hor Bogorodice Trojeručice, dok gusle svira Srđan Avdalović, a na gitari svira Nikola Damjanović.
U ulogama u spotu pojavljuju se Miloš Simović, Vuk Pešić i monah Simeon Dragović, koji kroz scene simbolično oživljavaju istorijski značaj Njegoševe kapele.
Njegoševa zavetna kapela podignuta je 1845. godine na Jezerskom vrhu Lovćena po želji Petra II Petrovića Njegoša, da u njoj bude sahranjen.
Međutim, zbog bojazni od turskog oskrnavljenja groba, Njegoš je prvobitno sahranjen u Cetinjskom manastiru, a njegove kosti su tek 27. avgusta 1855. godine prenete na Lovćen. Pomene i svečanosti u kapeli organizovane su redovno, uz molitve i običaje koji su slavili duhovno i nacionalno nasleđe.
Tokom vremena, kapela je više puta stradala: tokom Prvog svetskog rata bombardovali su je Austrougari, a posle kapitulacije Crne Gore 1916. godine, ekshumirani ostaci Njegoša su privremeno preneti u Cetinjski manastir, a kapela je razorena.
Posle rata, po inicijativi mitropolita Gavrila Dožića, odlučeno je da se kapela obnovi, što je i realizovano između dva svetska rata uz podršku kralja Aleksandra I Karađorđevića. Obnova je obuhvatala i arhitekta Nikolaj Krasnova, a koristio se tesani lovćenski kamen sa rudnika „Zlatice“, uz zadržavanje oblika i elemenata stare kapele.
Obnovljena kapela osveštana je 12. septembra 1925. godine, a kovčeg sa Njegoševim kostima vraćen je u sarkofag 21. septembra. Unutrašnjost kapele bila je bogato ukrašena, sa mermernim pločama, freskama i ikonama, a sarkofag i krst su nosili simbolične elemente koji povezuju prošlost i duhovnost.
Tokom Drugog svetskog rata kapela je ponovo oštećena od italijanskih okupatora, a posle rata, 1952. godine, komunističke vlasti donele su odluku o rušenju kapele radi izgradnje Njegoševog mauzoleja. Iako je bilo pokušaja da se kapela sačuva, do temelja je srušena 1972. godine, a mauzolej je podignut 1974. godine.
Njegoševa zavetna kapela ostaje simbol duhovnog, kulturnog i nacionalnog nasleđa, a pesma i spot koji su nedavno predstavljeni vraćaju pažnju na njen istorijski značaj, podsećajući na zavet Petra II Petrovića Njegoša i njegovu želju da Lovćen bude večna kuća i duhovni centar Crne Gore.
LOVĆENSKA KAPELA
Pristupimo braćo velikome djelu,
obnovimo svetu Lovćensku kapelu!
Zavjetnu svetinju složno obnovimo,
Vladikin amanet časno ispunimo!
Nek’ zasija Crkva, obnovljena, sveta,
Njegoševa Luča Novoga Zavjeta.
Nek molitva krene s Lovćena uzleti,
da dušu umiri naš Vladika Sveti.
Sahran’te me u njoj! – tako je rekao,
na samrtnom času zakletvu nam dao!
Pod svodom kapele da vječno počiva,
to bi mu molitva i želja mu živa.
Nek’ zasija Crkva, obnovljena, sveta,
Njegoševa Luča Novoga Zavjeta.
Nek molitva krene s Lovćena uzleti,
da dušu umiri naš Vladika Sveti.
Ko Crkvu srušio - zlo je učinio,
na obraz je Crne Gore udario.
Držimo se rode Njegoševog slova,
i umjesto kletve Božjeg blagoslova.
Nek’ zasija Crkva, obnovljena, sveta,
Njegoševa Luča Novoga Zavjeta.
Nek molitva krene s Lovćena uzleti,
da dušu umiri naš Vladika Sveti.
Vladiki je crkva nebesko imanje,
a ne mauzolej – faraonsko zdanje.
Vjernom je narodu Lovćenska kapela,
kruna Crne Gore, Vladikinog djela.
Nek’ zasija Crkva, obnovljena, sveta,
Njegoševa Luča Novoga Zavjeta.
Nek molitva krene s Lovćena uzleti,
da dušu umiri naš Vladika Sveti.