KRVAVA GODIŠNJICA: Dan kada su ustaše uhapsile Damjana Štrpca i još stotinu Grahovljana; Živog ga odrali i bacili u jamu na Velebitu

Ustaše su uhapsile Damjana Štrpca, tadašnjeg paroha grahovskog, čime je započeo njegov mučenički put koji će se okončati svirepim ubistvom u kompleksu logora smrti Gospić–Jadovno–Pag.

Mladi sveštenik, koji je imao svega 29 godina, prvo je sproveden u ustaški zatvor u Bosanskom Grahovu, a potom deportovan u Liku, na stratište Velebita, gde je zajedno sa stotinu svojih parohijana iz Grahova i Glamoča doživeo nezamislive muke.

Prema istorijskim svedočenjima i zapisima Srpske pravoslavne crkve, sveštenik Damjan je pre smrti podvrgnut najmonstruoznijem mučenju od strane ustaških krvnika.

„Ubijen je na najsvirepiji način koji ljudski um može da zamisli. Ustaški mučitelji su ga živog odrali, a zatim isjekli na komade. Dok je mladi sveštenik umirao u najtežim mukama, zločinci su u svojevrsnom transu pevali, veselili se i slavili njegove patnje“, navodi se u istorijskim hronikama ovog zločina.

Nakon što su mu telo potpuno iskasapili, ustaše su njegove ostatke bacile u jednu od 32 duboke bezdane, kraške jame na Velebitu, koje su tokom leta 1941. godine postale masovna grobnica za desetine hiljada Srba i Jevreja.

Damjan Štrbac je rođen 1912. godine u Plavnu, planinskom selu kod Knina. Kao mlad čovek posvetio je život Bogu i svom narodu, ne sluteći da će njegova služba u Bosanskom Grahovu postati njegovo stratište, ali i mesto duhovne besmrtnosti.

Sveti arhijerejski sabor Srpske pravoslavne crkve je 2003. godine prepoznao njegovu žrtvu i čistu veru, te je Damjan Štrbac zvanično proglašen za sveca i upisan u diptih svetih kao Sveti Damjan Grahovski (Novomučenik).

Današnji dan ostaje trajni podsetnik na nevino stradanje, ali i na snagu vere koja je nadživela oštricu ustaških dželata i bezdane velebitskih jama. Spasonosni spomen na Svetog Damjana danas se posebno čuva među vernicima u Eparhiji bihaćko-petrovačkoj i njegovom rodnom Kninskom kraju.