Dragana Ćorić, profesorka Pravnog fakulteta u Novom Sadu
POVRATAK KORENIMA Srbija prvi put sistemski gradi nacionalni identitet kroz školstvo! Miloš Vučević prvi pokrenuo priču
Nacionalni identitet se obično definiše kao osećaj pripadnosti određenoj naciji, koji se zasniva na zajedničkoj kulturi, jeziku, istoriji, vrednostima i teritoriji pripadnika te nacije. Jasnoća strukture i jaka svest o nečijem nacionalnom identitetu čine ga temeljem stabilnosti i bezbednosti pojedinca, društva i države, i istovremeno gradi poštovanje nacionalnih identiteta drugih ljudi.
Sistem nacionalnih država, čije je izgradnja započela Vestfalskim mirom iz 1648. godine je poslednjih decenija , pod naletom globalističkih trendova i uspostavljanja dominacije supranacionalnih pravnih sistema, počela da gubi bitku. Čini se da svaki drugi identitet postaje važniji od nacionalnog, te da neki nacionalni identiteti bivaju "jednakiji" i jači od drugih.
Jugoslovenska ideja, dominantna tokom većeg dela 20. veka, je značajno doprinela toj neravnopravnosti nacionalnih identiteta i unižavanju posebno srpskog nacionalnog identiteta.
Brojni društveni, politički i drugi izazovi koji poslednjih godina pogađaju Republiku Srbiju su pitanje potpunog definisanja i učvršćivanja srpskog nacionalnog identiteta podigli veoma visoko na pravnoj i političkoj agendi u zemlji.
Prvi put, ozbiljno i sistemski organizovano je vlada nedašnjeg premijera Miloša Vučevića pokrenula pitanje izrade nacionalnih udžbenika od strane domaćih, državnih izdavačkih kuća, iz predmeta koji su ključni za očuvanje nacionalnog identiteta i razvoj nacionalne svesti učenika(Srpski jezik, Istorija, Geografija, Muzičko, Likovno, Svet oko Nas). Dosledno, nacionalno svesno, uz poštovanje svačijeg i svakolikog identiteta, Vučević je, čini se sa posebnom dozom nacionalnog ponosa i sopstvene pripadnosti srpskom narodu, pokrenuo celu priču, koja je ovih dana okončana donetim izmenama i dopunama Zakona o udžbenicima.
U pitanju je ostvarenje jedne misli čuvenog književnika Pekića, koji je smatrao da moramo znati ko smo(i poznajemo svoje korene), da bismo znali kuda idemo. Jedino spoznajom sopstvene istorije, geopolitičkih izazova i situacije u kojoj smo, te poštovanjem svih velikana u različitim sferama društvenog delovanja, koji su krojili put kojim se danas krećemo, možemo stvoriti svetlu budućnost za sve građane. Spomenuti nacionalni udžbenici se zato moraju shvatiti kao mesto gde će sve društvene, političke i druge razlike među pripadnicima istog naroda nestati i prerasti u čisti ponos nacionalnog pripadanja.