SRBOBRANSKI LOVCI I RIBOLOVCI U ZAJEDNIČKOJ MISIJI Tihi čuvari prirode, divljači i vodenih ekosistema
Dok ih javnost najčešće prepoznaje po lovu i ribolovu, uloga lovačkih i ribolovačkih udruženja u Srbobranu daleko je složenija.
Iza svakog izlaska u lovište ili na obalu stoje brojne aktivnosti u očuvanju prirode, biodiverziteta i prirodne ravnoteže. Od redovnog praćenja brojnosti divljači, preko prihrane i uređenja staništa, do brige o ribljem fondu i borbe protiv degradacije životne sredine, ovi entuzijasti godinama predstavljaju jednu od najvažnijih karika u očuvanju prirodnog bogatstva opštine Srbobran.
– Svakog proleća lovci prebrojavaju divljači. Srne, zečevi i fazani evidentiraju se u čitavom lovišta, a dobijeni podaci ne služe samo statistici. Na osnovu polne, starosne i trofejne strukture svake vrste izrađuju se godišnji planovi gazdovanja, koji precizno određuju dozvoljen obim odstrela – kaže za „Dnevnik” predsednik Lovačkog udruženja „Fazan Srbobran” Vladimir Šarčev.
Istovremeno, u prirodu se svake godine unosi između 1.500 i 2.000 fazanskih pilića, kao i oko 300 odraslih jedinki radi obnavljanja matičnog jata. Pored toga, lovci uređuju i obogaćuju staništa.
– Remize i šumarci dopunjuju se novim sadnicama, čime se divljači obezbeđuje prirodan zaklon od vetra i snežnih nanosa. Tokom godine u lovište se iznese oko 80.000 litara vode u pojilišta koja smo sami izgradili, oko 10 tona kukuruza i pšenice, kao i više stotina kilograma mineralne soli za razvoj divljači – ističe naš sagovornik.
Lovci sarađuju i sa poljoprivrednicima.
– Godinama ukazujemo na opasnost paljenja žetvenih ostataka i na upotrebu takozvanih „plašilica“ na poljoprivrednim mašinama, koje zvučnim i svetlosnim signalima udaljavaju divljač prilikom žetve i obrade zemljišta, čime se spasava veliki broj mladunaca. Ipak, očuvanje prirode danas je sve teže – kaže Šarčev uz napomenu da su problemi i širenje poljoprivrednih površina, uništavanje staništa, neodgovorna upotreba pesticida, kao i sve učestalija bespravna seča šuma i krađa drveta, čime se narušavaju osetljivi prirodni ekosistemi.
Podvodna kriza Srbobrana
I vodeni ekosistemi suočavaju se sa izazovima. Nedostatak protoka i bujanje vodene vegetacije dovode do smanjenja kiseonika, što ugrožava riblji fond. Jedno od predloženih rešenja je poribljavanje amurom, ribom koja se hrani vodenim biljem, doprinoseći ekološkoj ravnoteži.
Ribolovci doprinos očuvanju vodenih ekosistema daju pre svega odgovornim ponašanjem. Čišćenje obala, vraćanje nedozvoljenog ulova u vodu i poštovanje perioda zabrane ribolova predstavljaju osnovne principe. Ističu da bi omogućavanje noćnog ribolova značajno doprinelo otkrivanju krivolova, jer bi upravo ribolovci mogli brže da uoče nezakonite aktivnosti i o njima obaveste ribočuvarske službe.
– Kada je reč o sportskom ribolovu, Srbobran raspolaže izuzetno atraktivnim prirodnim lokalitetima. Kanal DTD, sa uređenom ribolovačkom pistom kod ulaza u naselje iz pravca Novog Sada, godinama okuplja ljubitelje pecanja. Posebnu vrednost ima i Park prirode „Beljanska bara”, sa više vodenih bazena, dok je reka Krivaja, kao jedina autohtona prirodna reka u Vojvodini, jedno od najlepših mesta za ljubitelje prirode i sportskog ribolova – objašnjava Šarčev.
Jedan od prioriteta o kojima se razmišlja za naredni period jeste postavljanje javne rasvete duž ribolovačke piste na Kanalu DTD.
– Ta investicija ne bi samo poboljšala uslove za sportske ribolovce, već i prevenciju krivolova i zaštitu ribljeg fonda, naročito u jesen i zimu kada je ovaj deo kanala važno zimovalište mnogih riba. Ukoliko se nastave ulaganja u očuvanje prirode, razvoj infrastrukture i podrška lokalne samouprave i institucija, Srbobran ima sve preduslove da postane prepoznatljiva destinacija ekološki odgovornog lovnog turizma i sportskog ribolova. Najveća vrednost toga nije samo ekonomska dobit, već očuvana prirode, najdragocenijeg resursa koji ostaje u nasleđe budućim generacijama – kaže naš sagovornik.