Najmoćniji liturgijski instrument ponovo odjekuje NAKON VEKA, REKONSTRUISANE ORGULJE RIMOKATOLIČKE CRKVE U SOMBORU
Nakon jednog veka, konačno su rekonstruisane najveće crkvene orgulje u Vojvodini, one u rimokatoličkom hramu Svetog Stefana Kralja, a tim povodom ovaj liturgijski instrument je i svečano blagosloven.
Orgulje je blagoslovio subotički biskup Ferenc Fazekaš u prisustvu predstavnika institucija, udruženja građana, donatora i vernika, a prisutne su pozdravili predsednik Nacionalnog saveta mađarske nacionalne manjine Arpad Fremond, predsednik Saveza vojvođanskih Mađara dr Balint Pastor i državni sekretar Državnog sekretarijata za nacionalnu politiku Republike Mađarske Lerinc Nača.
Rekonstrukcija najvećih crkvenih orgulja u Vojvodini i jednih od najvećih u Srbiji, koje se nalaze u nešto starijoj crkvi koju Somborci nazivaju i „karmelitska“ (zbog monaškog reda Gospe od Karmela koji stoluje u pokrajnjem samostanu) trajala je nešto više od četiri godine.
Radove koje je vodio Tibor Apro iz majstorske radionice u Bačkoj Topoli najvećim delom je finansirao Državni sekretarijat za nacionalnu politiku Republike Mađarske. U okviru svečanosti prisutni su imali priliku da čuju zvuk obnovljenih orgulja u izvođenju Kornela Vizina, nastavnika orgulja Muzičke škole iz Subotice.
Same pneumatske orgulje koje imaju tri manuala, 43 registra i oko 3.400 svirala izgrađene su 1925. u Salcburgu u fabrici orgulja „Cecilija“ Hansa Maurahera, a prema projektu Jožefa Gejera, profesora liturgike i organologa na konzervatorijumu u Budimpešti.
Blagosiljane su 14. februara 1926. u prisustvu bačkog biskupa Lajče Budanovića, predsednika Narodne skupštine Kraljevine SHS Marka Trifkovića, velikog župana Bačke županije Milivoja Petrovića i mnogobrojnih vernika iz Sombora i okoline.
Kako prenosi somborski hroničar Milan Stepanović na svom edukativnom internet sajtu „Ravnoplov“, nekadašnji direktor somborske gimnazije, ugledni ovdašnji intelektualac dr Ede Margalić, svedoči u svojoj autobiografiji kako je, mada već u godinama, pristao da se, na sva tri jezika ovdašnjih vernika, obrati šezdesetorici imućnih somborskih domaćina katoličke veroispovesti, i da ih pozove na prilaganje do potrebnog iznosa od 400.000 dinara za kupovinu i sklapanje orgulja.
Margalić piše da su prilozi davani brzo i revnosno, potrebna suma je prikupljena, i „naširoko i nadaleko čuvene orgulje već godinama trube u slavu Božju“.
M. Mć
